แม่เลี้ยงเดี่ยว โดนพิษโควิด บ้านก็ถูกไล่ ขอขายทัพพีสมบัติชิ้นสุดท้าย เพื่อประทังชีวิต

เมื่อวันที่ 12 พ.ค. 2564 ได้รับรายงานเข้ามาว่าได้มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งโพสต์ภาพ “ทัพพีตักข้าวสีเงิน” พร้อมพิมพ์ข้อความเอาไว้ว่า… พิษโควิดไม่มีเงินใช้ ขายจนหมดบ้านล่ะ ทัพพีชิ้นนี้ขาย 2,000 สนใจทักมาได้ ไม่มีเก็บปลายทาง

ซึ่งวันที่ 12 พ.ค. 2564 ณ.ที่อยู่ ต.สะเดียง อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์ น.ส.สุกัญญา รักชาติ อายุ 36 ปี เล่าว่า… ตนเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมีลูก 2 คน กำลังจะขึ้น ม.5 และ ป.5 เมื่อก่อนตนเป็นลูกจ้างล้างจานและทำความสะอาดที่ร้านอาหารตามสั่งแห่งหนึ่งได้ค่าจ้างวันละ 200 บาท

ต่อมาเมื่อวันที่ 8 เม.ย. 2564 ทางร้านได้แจ้งว่าจะหยุดขายเนื่องจากโควิดระบาด ตนจึงหันมาเก็บของเก่ารับซื้อของเก่าแล้วนำมาซ่อมแซม จากนั้นนำไปขายที่ตลาดในนัดในตัวเมือง เมื่อก่อนขายได้ครั้งละ 500 บาท แต่พอโรคโควิดระบาดหนัก ทำให้ขายแทบไม่ได้เลย

ทุกวันนี้ก็นำเงินออมออกมาใช้จนหมดแล้วเหลือติดตัวเพียง 500 บาท ซึ่งต้องมีภาระในการจ่ายค่าไฟฟ้า ค่ากินค่าอยู่ รวมทั้งข้าวสารก็จะหมดแล้ว จึงไม่รู้จะทำอย่างไร ทรัพย์สินในบ้านก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปขายแล้ว จึงตัดสินใจนำเอาทัพพีเงินของแม่ที่ได้รับมาจากยายเมื่อหลายสิบปีก่อนมาขาย โดยตั้งราคาไว้ที่ 2,000 บาท ซึ่งตนก็ไม่รู้จะขายได้หรือไม่

ตอนนี้ฉันหมดหนทางแล้วจริงๆ ของเก่าที่เก็บและนำมาซ่อมแซมเพื่อขายก็ยังมีอยู่จำนวนหนึ่ง แต่ก็ไม่มีใครซื้อ ตอนนี้เครียดมาก ที่อยู่ปัจจุบันก็อาศัยอยู่ในที่ของคนอื่น เจ้าของก็ได้มาแจ้งแล้วว่าจะให้ย้ายออก

ซึ่งก็ยังไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนเลย ได้แต่ร้องขอและขอความเห็นใจจากเจ้าของที่ แต่ถ้าหากในอนาคตเจ้าของที่จะใช้ที่ดินแปลงดังกล่าวตนก็จำเป็นต้องย้ายออก ซึ่งก็ยังไม่รู้เลยว่าจะไปอยู่ที่ไหน

About the author

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น