มันคงสุดๆ แล้วจริงๆ แม่อุ้มลูกน้อยเดินร้องไห้ ถามอะไรไม่ตอบร้องไม่ยอมหยุด

เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2564 เฟซบุ๊กเพจ “ร้อยเอ็ดทีวี” ได้โพสต์ข้อความระบุว่า… วันที่ 5 กันยายน 2564 เวลา 17.00 น. หน่วยกู้ชีพนครสาเกตได้รับแจ้งจากศูนย์วิทยุพลาญชัย สภ.เมืองร้อยเอ็ด ได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า…

มีแม่และลูกเดินเท้าจากอยู่ถนนเลี่ยงเมืองจากสี่แยกไฟแดงบายพาสบ้านโนนเมืองไปบายพาสบ้านบัว บริเวณบ้านโนนงาม ต.รอบเมือง อ.เมือง จ.ร้อยเอ็ด จึงได้แจ้งให้หน่วยกู้ชีพนครสาเกตออกไปตรวจสอบเหตุดังกล่าว เมื่อไปถึงบริเวณดังกล่าวได้พบกับแม่อุ้มลูกเดินร้องให้ไปอย่างไม่มีจุดหมาย

เจ้าหน้าที่หน่วยกู้ชีพนครสาเกตจึงได้เข้าไปสอบถามว่าเดินมาจากที่ไหนจะไปที่ไหน เดี๋ยวจะไปส่ง แต่แม่ก็มีแต่ร้องไห้ไม่ยอมพูด เจ้าหน้าที่จึงได้พูดเกลี่ยกล่อม ใช้เวลาพูดเกลี่ยกล่อมอยู่ประมาณ 30 นาที หญิงคนดังกล่าวจึงได้บอกว่า ตนและลูกเดินเท้าหนีออกมาจากบ้านเหล่าใหญ่ ต.ดงลาน อ.เมือง จ.ร้อยเอ็ด

เนื่องจากมีเรื่องเครียดเกี่ยวกับปัญหาชีวิต แต่ไม่รู้จะไปไหน ก็เดินไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมาย เจ้าหน้าที่จึงได้พูดคุยเกลี่ยกล่อมจนหญิงคนดังกล่าวยอมขึ้นรถ จากนั้นเจ้าหน้าที่ได้นำตัวมาดูแลที่หน่วยกู้ชีพนครสาเกตเพื่อจะได้ประสานญาติมารับตัว

จากนั้นเมื่อมาถึงหน่วยกู้ชีพนครสาเกต ทางเจ้าหน้าที่ก็ได้ให้การดูแลหญิงคนดังกล่าวและลูกพร้อมได้ประสานไปยัง สภ.เมืองร้อยเอ็ด และทางผู้นำชุมชนเพื่อตามหาญาติ ในช่วงที่แม่และลูกอยู่ที่หน่วยกู้ชีพนครสาเกตุเธอก็เอาแต่ร้องไห้เสียสติ

ทางเจ้าหน้าที่ก็ได้แต่ปลอบใจ กว่า 2 ชม. เธอจึงยอมลงจากรถและลงไปนั่งพักในห้องรับรองของหน่วยฯ จนกระทั่งเวลา 23.00 น. ทางหน่วยกู้ชีพจึงสามารถประสานและติดต่อญาติของเธอได้ และได้นำส่งให้ญาติรับตัวไปดูแลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

โพสต์ดังกล่าว

ที่มา: ร้อยเอ็ดทีวี

About the author

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น